Thursday, 23/3/2017 | : : UTC+0
Mjeksia Islame
Mjeksia Islame

Kush është Muhamedi? – (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!)


Kush është Muhamedi? – (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!)


Muhammedi
“Në të Dërguarin e Allahut ka një shembull të mrekullueshëm për atë, që shpreson tek Allahu dhe Dita e Fundit dhe e përmend shumë Allahun.” (Kurani 33:21)

Muslimanët besojnë se Muhamedi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) është Pejgamberi i fundit në një zinxhir të gjatë të Pejgamberëve, të dërguar që t`i thërrasin njerëzit për bindje dhe adhurim ndaj Zotit të vetëm (në arabisht: Allah). Disa prej këtyre Pejgamberëve janë: Ademi, Nuhu, Ibrahimi, Ismaili, Isaku, Jakubi, Jusufi, Musai, Davudi, Sulejmani, Isai etj. (Paqja qoftë mbi ta!).

Njëjtë si Musai (Paqja qoftë mbi të!), që u dërgua me Teuratin (shpallja origjinale e pakorruptuar që iu dërgua Musait) dhe Isai (Jezusi) (Paqja qoftë mbi të!) me Inxhilin (shpallja origjinale e pakorruptuar – jo versionet e ditëve të sotme), muslimanët besojnë se Muhamedi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) u dërgua me Kuranin, për të shpjeguar se si duhet të zbatohen mësimet e tij.

Gruas së Pejgamberit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), Aishes (Allahu qoftë i kënaqur prej saj!), iu kërkua një herë që të përshkruajë Pejgamberin (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), dhe ajo u përgjigj se ai ishte ‘Kuran që ecte’, që nënkupton se ai zbatoi në përpikmëri mësimet fisnike të Kuranit në jetën e tij të përditshme. Ne do të tregojmë se si ai i kishte jetësuar këto mësime fisnike në veprime fisnike.

Mision i mëshirës

“Dhe Ne (Zoti) nuk të kemi dërguar ty (o Muhamed), veçse si mëshirë për botët.” (Kurani 21:107)

Përveç që i thërriste njerëzit për t’u falur (namazin), për të agjëruar e për të dhënë lëmoshë, Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) mësonte se besimi i njeriut në Zot duhet të ndikojë në mënyrën e trajtimit të të tjerëve. Ai tha: “Më i miri prej jush është ai që ka karakter (moral, etikë) më të mirë.”

Shumë thënie të Pejgamberit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) theksojnë marrëdhëniet në mes të besimit dhe veprimit, për shembull: ”Kush beson Allahun dhe Ditën e Fundit, le të thotë fjalë të mira ose të heshtë. Kush beson Allahun dhe Ditën e Fundit, le ta nderojë fqinjin. Kush beson Allahun dhe Ditën e Fundit, le ta nderojë mysafirin.”

I Dërguari i fundit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), njerëzit i mësoi që të tregojnë mëshirë dhe të respektojnë njëri-tjetrin: “Ai që nuk mëshiron, nuk mëshirohet.”

Në një transmetim tjetër, disa njerëz kërkuan nga Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), që të luste Zotin për t’i ndëshkuar jobesimtarët, por ai u përgjigj: “Unë nuk jam dërguar mallkues, por unë jam dërguar si mëshirë.”

Falja e gabimeve

“…le t’i falin ata dhe të mos ua marrin për keq! Vallë, a nuk doni ju që t’ju falë Allahu? Allahu është Falës e Mëshirëplotë.” (Kurani 24:22)

Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) i falte gabimet më së shumti prej të gjithë njerëzve dhe ishte më shpirtgjeri. Nëse dikush e keqtrajtonte, ai e falte; sa më i ashpër bëhej dikush, Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) bëhej aq më i durueshëm. Ai ishte shumë i butë dhe falës, sidomos kur kishte pushtet dhe fuqi për t’u hakmarrë.

Muhamedi, paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të, ishte pro faljes dhe asnjë sasi e krimit ose agresionit kundër tij nuk ishte shumë e madhe për t’u falur nga ai. Ai ishte shembulli më i mirë i faljes dhe shpirtgjerësisë, siç përmendet në ajetin vijues të Kuranit:

“Trego mëshirë, urdhëro vepra të mira dhe shmangu nga të paditurit!” (Kurani 7:199)

Barazia

“Më i nderuari prej jush tek Allahu është ai që i frikësohet më shumë Atij.” (Kurani 49:13)

Në thëniet e mëposhtme të Pejgamberit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), ai mësoi se të gjithë njerëzit janë të barabartë përpara Zotit: “I gjithë njerëzimi është nga Ademi, dhe Ademi është nga balta. Nuk ka asnjë epërsi arabi mbi jo-arabin, as i ziu mbi të bardhin; përveçse në devotshmëri.” “Allahu nuk shikon në fizionomitë tuaja e as në pasuritë tuaja, por Ai shikon në zemrat dhe veprat tuaja.”

Është transmetuar se një herë, një shok i Pejgamberit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), e thirri një shok tjetër në mënyrë fyese, “O biri i nënës së zezë!” Pejgamberi(Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) u zemërua dhe tha: “A po e zhvlerëson atë për shkak të nënës së tij të zezë? Ju ende keni gjurmë të injorancës nga periudha para-islamike.”

Toleranca

“Nuk barazohet e mira me të keqen! Të keqen ktheje me të mirë e atëherë armiku yt do të të bëhet menjëherë mik i ngushtë.” (Kurani 41:34)

“Nuk duhet t’i bëni keq atyre që ju bëjnë keq juve, por duhet t’ia ktheni atyre me falje dhe mirësi.”

Në këtë mënyrë reagonte i Dërguari i fundit i Zotit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) ndaj sulmeve dhe abuzimeve që i drejtoheshin.

Burimet islame përfshijnë një numër rastesh kur Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) kishte mundësinë të hakmerrej ndaj atyre që e dëmtonin atë, por e përmbante veten.

Ai i mësoi burrat që të durojnë në raste fatkeqësie: “I fortë nuk është ai që i mund njerëzit me forcën e tij, por i fortë është ai që kontrollon veten e tij gjatë zemërimit.”

Të durosh dhe të jesh tolerant, nuk do të thotë që muslimani të qëndrojë pasiv dhe të mos e mbrojë veten e tij kur sulmohet. Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “Mos u lutni që të përballeni me armikun, por kur të përballeni me të, jini të durueshëm (dmth. të qëndroni të vendosur kur përballeni me armikun).”

Një shkrim tjetër i dobishëm  DOBITË E AGJËRIMIT

Butësia

“Në sajë të mëshirës së Allahut, u solle butësisht me ta (o Muhamed). Sikur të ishe i ashpër dhe i vrazhdë, ata do të largoheshin prej teje.” (Kurani 3:159)

Enes ibn Malik (Allahu qoftë i kënaqur prej tij!), i cili kishte shërbyer Muhamedit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) për dhjetë vjet, ka thënë se Muhamedi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) gjithmonë sillej butë me të: “Kur bëja diçka, ai kurrë nuk më pyeste për mënyrën se si e kisha bëra atë; dhe kur nuk bëja diçka, ai kurrë nuk më pyeste për dështimin tim në të. Ai ishte më i miri i të gjithë njerëzve.”

Në një rast, gruaja e Pejgamberit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) reagoi me zemërim, pasi një person e ofendoi Pejgamberin (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!). Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) e këshilloi atë: “Bëhu e butë dhe e qetë o Aishe, sepse Allahu e pëlqen butësinë në të gjitha çështjet.”

Ai gjithashtu i tha: “Trego butësi! Sepse, në qoftë se butësia gjendet në diçka, ajo veçse e zbukuron atë, dhe kur mungon në diçka, ajo veçse e bën të mangët.”

Përulësia

“Robërit e të Gjithëmëshirshmit janë ata që ecin thjesht nëpër Tokë dhe, kur të paditurit i sulmojnë me fjalë, ata përgjigjen: ‘Paqe qoftë!’” (Kuran 25:63)

Pejgamberi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) i ndalonte njerëzit nga qëndrimi në këmbë për të për respekt. Nëpër vendtakime, ai ulej në vendin që ishte i lirë dhe kurrë nuk kërkonte një vend të shquar apo të ngritur. Ai kurrë nuk vishte ndonjë gjë që të dallohej nga shokët e tij ose të dukej në gradë më të lartë se ta. Ai rrinte me të varfërit dhe nevojtarët; ai ulej me të moshuarit dhe i ndihmonte gratë e veja. Njerëzit që nuk e njihnin, nuk mund ta dallonin në mesin e njerëzve të tjerë.

Duke iu drejtuar shokëve të tij, ai ka thënë: “Allahu më ka shpallur mua, që duhet të jeni të përulur. Askush nuk duhet të mburret ndaj tjetrit dhe askush nuk duhet ta shtypë tjetër.”

E tillë ishte përulësia e tij, saqë ai frikësohej se mos adhurohej, një privilegj që i takon vetëm Zotit. Ai ka thënë: “Mos i kaloni kufinjtë e të më lavdëroni mua sikurse bëjnë të krishterët në lavdërimin e Isait (Jezusit), birit të Merjemes (Marisë). Unë jam vetëm rob i Allahut; prandaj thuani: rob i Allahut dhe i Dërguari i Tij.”

Bashkësort ideal

“Jetoni e silluni mirë me to (gratë tuaja)!” (Kurani 4:19)

Gruaja e dashur e Pejgamberit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), Aishja, ka thënë për burrin e saj fisnik: “Ai gjithmonë ndihmonte në punët e shtëpisë dhe ndonjëherë arnonte rrobat e tij, i riparonte këpucët e tij dhe e pastronte dyshemenë. Ai i milte, ruante dhe ushqente kafshët e tij dhe bënte punët e shtëpisë.”

Jo vetëm që ishte bashkëshort i përkushtuar, por ai gjithashtu i inkurajonte shokët e tij të ndiqnin shembullin e tij: “Më të mirët e besimtarëve janë më të moralshmit. E, më të mirët prej tyre janë ata që janë më të mirët me gratë e veta.”

Shembull ideal

“Në të vërtetë ti (O Muhamed) je në një shkallë të lartë morali.” (Kurani 68:4)

Ajo çfarë parapiru më sipër, është vetëm një paraqitje e shkurtër se si Muhamedi (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!) jetoi jetën e tij. Shembujt e përmendur të mirësisë dhe mëshirës, mund të jenë të papritur për disa njerëz të caktuar, të cilëve portretizimi i Islamit dhe shtrembërimi i vazhdueshëm i tij iu është dhënë në media. Është e rëndësishme që, kur dikush dëshiron ta kuptojë Islamin, të shkojë direkt në burimet e tij:

Kurani dhe thëniet e veprimet e Muhamedit (Paqja dhe lëvdatat e Allahut qofshin mbi të!), që të mos e gjykojë Islamin bazuar në veprimet e hallakatura të disa muslimanëve.

Komente nga jomuslimanë

Mahatma Ghandi, lider i madh politik dhe shpirtëror i lëvizjes indiane për pavarësi, është shprehur: “Ishte modestia e plotë, thjeshtësia e Pejgamberit, të qenurit rigoroz ndaj obligimeve, respekti i tij i thellë ndaj prindërve dhe miqve, guximi dhe trimëria, besimi i tij i patundur tek Zoti dhe bindja e paluhatshme ne pejgamberinë e tij. Pikërisht këto, dhe jo shpata, përvetësuan njerëzit dhe iu dhanë atyre fuqi për të kapërcyer çdo vështirësi.” George Bernard Shaw, dramaturg britanik, ka deklaruar: “Bota është në nevojë urgjente për një njeri me të menduarit e Muhamedit; teologët e Mesjetës, për shkak të injorancës së tyre dhe animit fetar, e kanë paraqitur në mënyrë krejtësisht negative dhe kanë konsideruar se ai ka ushqyer urrejtje ndaj Jezusit (Isait, paqja qoftë mbi të). Por, pasi kam shikuar në historinë e tij, mendoj se ai është njeri i mahnitshëm dhe i mrekullueshëm dhe, sipas mendimit tim, ai është larg të qenit antikrisht, por duhet të quhet shpëtimtar i njerëzimit. Një njeri i ngjashëm me të, po të merrej me problemet e kohës moderne, do t’i kishte zgjidhur me sukses ato dhe do t’i kishte sjellë njerëzimit paqen dhe lumturimë e nevojshme.”

Përktheu: Driton Ajdin Xhezairi

Categories

Archives