Sunday, 21/10/2018 | : : UTC+0
Mjeksia Islame
Mjeksia Islame
Tirana
0C

ÇDO NJERI KA NJË SHEJTAN SHOQËRUES:



ÇDO NJERI KA NJË SHEJTAN SHOQËRUES:

ÇDO NJERI KA NJË SHEJTAN SHOQËRUES:

Çdo njeri ka një shejtan i cili e shoqëron gjithmonë dhe nuk ndahet prej tij, sikurse thuhet në hadithin të cilin e transmeton Muslimi nga Aishja radiAll-llahu anha, se Muhammedi sal-lAll-llahu alejhi ve sel-lem një natë doli nga dhoma e saj, tha ajo: “Pata smirë ndaj tij, ai u kthye që të shikoj se çfarë do të veprojë, e tha: “Ç’është me ty, oj Aishe?” I thashë: “Për çfarë arsye të mos ketë smirë ndaj teje një grua sikurse unë? Ai tha: “A të erdhi shejtani yt”. Tha Aishja: O i Dërguar i All-llahut, a me mua ka ndonjë shejtan? Tha: “Po”. I thashë: Dhe me çdo njeri ka një shejtan? Tha: “Po”. I thashë: A edhe me ty ka një shejtan? Tha: “Po, përveçse Zoti im më ndihmoi kundër tij, dhe ai pranoi Islamin”.

Transmeton Muslimi nga Abdull-llah Ibni Mes’udi radiAll-llahu anhu, se Muhammedi sal-lAllllahu alejhi ve sel-lem tha: “Nuk ka asnjë nga ju përveçse i është përcaktuar shoqëruesi i tij nga xhindët dhe shoqëruesi i tij nga melekët”. Sahabët i thanë: “A edhe ty, o i Dërguar i All-llahut? Tha: “Edhe mua, vetëmse All-llahu më ndihmoi kundër tij, kështu që ai e pranoi Islamin dhe nuk më urdhëron përveçse të bëj mirë”.
Në Kur’an thuhet: “Kush mbyll sytë para këshillave të All-llahut, atij ia shoqëron një shejtan që nuk i ndahet kurrë” (Ez-Zuhruf: 36)





“Ne u shoqëruam atyre (pabesimtarëve) asi shoqërues (xhindë) që ua hijeshonin atë që bënin në atë kohë (derisa ishin në dun’ja) dhe atë që do t’u vijë më vonë (në ahiret)..” (Fussilet: 25).
Shejtani ka pasues nga njerëzit të cilët e kanë bërë atë udhëheqës të tyre, i pasojnë hapat e tij dhe kënaqen me idetë e tij edhe pse ai është armik i parë i tyre i cili nxiton që t’i shkatërroj, andaj eshtë gjë e keqe për njeriun që armikun e tij ta bëjë dashamirë: “…vallë, a në vend Timin do ta merrni për mik atë (shejtanin) dhe pasardhësit e tij, ndërsa ata janë armiqë tuaj? Sa këmbim i shëmtuar është ai i jobesimtarëve!” (El-Kehf: 50).

Nuk ka dyshim se ata dështuan në mënyrë të qartë kur e morën ate për mik: “…e kush e bën mik shejtanin, e jo All-llahun, ai ka dështuar sheshazi” (En-Nisa: 119). Ata dështuan, sepse shejtani i ndyti dhe i prishi shpirtrat e tyre, u ndaloi begatinë udhëzuese dhe i hudhi ata në devijime dhe dyshime: “…e kujdestarë të atyre që nuk besuan janë shejtanët që i nxjerrin ata prej drite e i hudhin në errësira.Ata janë banues të zjarrit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë” (El-Bekare: 257).
Po ashtu dështuan sepse ai i drejton për në Xhehnem: “…ai në realitet fton partinë e tij që të jenë nga banorët e zjarrit të fortë” (Fatir: 6). Këta miq të shejtanit, i shfrytëzon ai si nëpunës dhe ushtri të vetën që t’i realizoj planet dhe qëllimet e tij.